Akoestische- elektrische- of basgitaar?

Als je nog geen gitaar hebt en er wel overweegt één te kopen zou je voor de keuze kunnen staan tussen een akoestische- elektrische- of basgitaar. Daarom zet ik ze op een rijtje.

elektrische gitaar

De elektrische gitaar is een fantastisch instrument. Je kunt er rockster mee worden. Om het maximale eruit te halen kun je er het beste een aantal effecten bij hebben en een redelijke versterker is eigenlijk een must. Met dat alles samen zit je al snel aan een uitgave boven de 1000 euro.

Groot nadeel van een elektrische gitaar, voor beginners,  is dat je er alle bijgeluiden goed op hoort. Die bijgeluiden, van bijvoorbeeld het loslaten van de snaren en glijden over de frets, zijn niet altijd even handig. Zelf ben ik 2 meter lang. Hoewel de mensuur (=bouw) van gitaren kan verschillen heb ik de elektrische gitaar altijd best een priegelwerk gevonden. Zeker in combinatie met een plectrum.

Gitaren hebben doorgaans eigenlijk nog altijd de maat van toen ze een paar honderd jaar geleden uitgevonden werden, terwijl de mens sindsdien flink gegroeid is. Als je toch besluit om er één te kopen zijn er twee merken die je zeker zou moeten overwegen: Squier en Epiphone.

De Squier, die afkomstig is uit Japan, maakt kopieën van het legendarische Fender en dat doet onder licentie van Fender. Eigenlijk zijn het gewoon Fenders maar staat er een andere naam op.

Binnen de Fenders heb je twee belangrijke types. De telecaster die meer een rockgeluid heeft en de Stratocaster die vooral een prachtig clean geluid heeft en daarom één van de beroemdste gitaren ter wereld is.

Zo heeft Gibson ook zijn B-merk en dat is Epiphone. Epiphone en Squier zijn beide echt prima merken die niet of nauwelijks onderdoen voor de orginele.

Tobias Hurwitz vergelijkt de Strat(ocaster) met de Gibson. Hij heeft het over de sustain, die verschilt tussen een gelijmde of geschroefde hals. De elementen en het wisselen ertussen. De brug, op de Strat kun je een tremelo schroeven. Als je van plan bent veel met tremelo te spelen kan ik een Strat echter afraden. De Floyd Rose tremelo  is het meest geschikt voor intensief gebruik.

Zo’n Marshall versterker is eigenlijk een must. Hoewel ik niet veel weet van versterkers speelt vrijwel iedere serieuze gitarist ermee, op alle niveaus. Versterkers zijn van grote invloed op het geluid van je gitaar en daarmee bedoel ik niet het volume . Een 15 Watt versterker is wat volume betreft genoeg om je huiskamer ruimschoots te vullen, maar voor een rustigere klank valt een zwaardere versterker aan te bevelen.

Omdat Tobias de voorkeur lijkt te hebben voor een Gibson nog even dit filmpje van een Strat-held:

basgitaar

De noten van een basgitaar zijn hetzelfde als die van de laagste (in toonhoogte) van de gitaar. Uit dit voorbeeld kun je dus de B- en hoge E-snaar wegdenken. Daarom is de overstap van gewone- naar basgitaar een kleine.

Met twee snaren minder is bas zeker geen inferieur instrument, integendeel. Je kunt ieder instrument zo moeilijk maken als je zelf wilt, de basgitaar ook. Een goede basgitarist vormt eigenlijk de basis van een band. Eerder dan een drummer. Een bas legt fundament voor zowel ritme, melodie als harmonie.

Een bassist heeft dan ook vaak gitaar gespeeld. De dikke snaren zullen in het begin wat zwaar spelen en daarom is een basgitaar voor kinderen <12 wat minder geschikt. Wil je kind graag, overweeg dan een klein model. Er bestaan ook 3/4 basgitaren, die zijn net zo groot als een gitaar.

Een basgitaar is doorgaans goedkoper dan een elektrische gitaar. De versterkers echter, hebben wat meer vermogen nodig en zijn dus duurder. Goede bassisten zijn er niet erg veel. Goede bassisten hebben altijd “werk”.

Akoestische gitaar

Wat mij persoonlijk heeft doen besluiten weer akoestische gitaar te gaan spelen:

– het geluid van een akoestische gitaar vind ik mooier dan dat van een elektrische.

– ik wilde weer met mijn vingers spelen omdat een plectrum mij nooit bevallen is. Hier schreef ik daar al meer over.

– ik wilde flamenco ritmes begrijpen, die overigens vaak bestaan uit 12/8 maten, waarbij de accenten per subgenre kunnen wisselen.

– de akoestische gitaar heeft een grotere body dan de elektrische en de snaren liggen wat verder uit elkaar. Dat laatste is voor iemand met grote handen wel zo prettig. De grote body is prettig als je zittend speelt. Met een elektrische gitaar ga je er al snel overheen hangen wat slecht is voor je houding.

De overstap van akoestische gitaar zowel naar bas- als elektrische gitaar is eenvoudig. Makkelijker dan omgekeerd. Met een akoestische gitaar zijn ook effecten mogelijk. Zo kun je met je rechterhand spelen ter hoogte van de 12efret, of ter hoogte van de brug. Beide geeft een soort gefaseerd effect. Je kunt een akoestische gitaar natuurlijk ook versterken en er dan effecten aan linken.

Het sterkste effect geeft het spelen met je nagels. Het vijlen is een vak apart. Ik moet het bijna dagelijks doen. In mijn geval zijn ze zo gevijld dat ik eigenlijk met mijn vingertoppen speel en mijn nagels slechts tegen de snaren aan duw. Mijn nagels zijn in een soort schans gevijld en geven de snaar pas een aanslag op het moment dat mijn vinger de snaar alweer loslaat.

Zo’n schans ziet er voor de eerste 3 vinger anders uit vanwege de positie van die vingers ten opzichte van de snaren. Je wijsvinger komt in de grootste hoek binnen, daar zit het hoogtste punt van mijn nagels het meest naar rechts. Je ringvinger staat vrijwel loodrecht op de snaren, die heb ik dan ook niet echt in een schans gevijld, of aan beide kanten in een schans:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s