James Brown

Terwijl je nog vrijwel dagelijks documentaires over Michael Jackson ziet, of eerbetuigingen aan hem hoort, is de dood van een andere soullegende vrijwel onopgemerkt gebleven door de media, die van James Brown. James Brown was misschien wel de grootste inspiratiebron voor Michael Jackson:

MJ was King of pop, ver nadat de titels King of soul en King of funk waren vergeven aan JB. Dat hij vrouwen heeft mishandeld is natuurlijk onvergeeflijk en niet goed te praten. Misschien was dat de reden om zijn dood stil te zwijgen, want daar begrijpen we hier helemaal niets van.

Of zouden we in Nederland (en misschien wel Europa) excelleren in het miskennen van talent en hebben we daarom ook slechts een paar zinnen aan hem gewijd in de Nederlandse versie van Wikipedia?

James Brown groeide op in de jaren 30, de crisisjaren. Hij kwam niet uit een bepaald kansrijk milieu;  hij werd op zijn tweede verlaten door zijn moeder. Door zijn vader werd hij vanaf zijn zesde ondergebracht bij zijn tante, zijn tante runde een bordeel. Hij heeft de slechtste kanten van mensen gezien en werd al vroeg bekend, bij de politie.

Lichamelijk leefde hij zich uit met boksen en honkbal. Terwijl hij langdurig vast zat speelde hij een honkbalwedstrijd met het gevangenisteam tegen Bobby Byrd, die speelde in een team van de kerk. Bobby Byrd zag het talent en liet zijn familie James Brown’s borgsom betalen.

Hun vriendschap en professionele samenwerking zou jaren duren. Bobby Byrd was zelf een geweldige zanger met een gospel verleden, had een begeleidingsband en nodigde James Brown daarbij uit. Niet veel later was Bobby Byrd de tweede zanger. Hij was de publieksopwarmer voordat James op kwam en publieksmenner terwijl James zong.

Dat publieksmennen is een concept dat veel gekopieerd is. Bijvoorbeeld door Solomon Burke met zijn “loveman” in rood pak, die rozen uitdeelt aan de dames. Of door Frankie Goes To Hollywood die een gast op het podium hadden staan waarvan je je afvroeg wat zijn functie was, afgezien van met een lamp in het publiek schijnen.

De bezetting van James’ band werd geperfectioneerd. Naar verluidt legde hij zijn bandleden boetes op als ze fouten maakten. Buddy Rich schijnt dat ook gedaan te hebben met zijn bigband. Dat kun je raar vinden. Je kunt ook denken dat het een eer is om met hen te kunnen spelen, dat het een goede leerschool is.

Veel van JB’s bandleden waren dan ook solo erg succesvol, naast Bobby Byrd waren dat bijvoorbeeld: Vicki Anderson, vrouw van Bobby Byrd, moeder van Carleen Anderson, Lyn Collins, Bootsy Collins, Maceo Parker (bandleider), Fred Wesley en last but not least Clyde Stubblefield.

Misschien vraag je je af wie Clyde Stubblefield is. Je hebt hem zeker wel eens gehoord. Zijn drums in het JB nummer “cold sweat” zijn de meest gesamplede drumbeat aller tijden. Hij is “The funky drummer”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s